Kefen Çiçekleri Açınca

Bazen insan ölmekten de yorulur .

Ölüm neylesin...

Gün gelir insan asılır ,

Cehennemin darağacına .

Ve bir şiir yazılır

Tabutun gıcırtısına

Yazık erken meftun oldu

Ve bilmezler ki ,

Meftun olalı yıllar oldu ..

Gümüş renkli dünyanın

Pozunu alırken

Poz yanmıştır gizeminde aşkın

Dağlar yürür sıra sıra

Seni senden alır

Manasında bir çift bakışın

Bir çizgi çekersin sırat kadar ince

Ve bir gün anlarsın

Kıyamette kefen çiçekleri açınca

Ve o gün kaçacak yerin yok

Her şey derin

Yağmalanmış kalp hesaplar ince

Şimdi yürü

Durma hadi usulca

Kommentare