Kekik Kokulu E Eylül

Saçlarına serpilen

Altın sarısı simli sevdaları tararken

Gözlerinden yarım yamalak şiirler

Gamzesine sızıyor EEylül’ün

Yüzünün eğimindeki gülüşen baharlar gevşeyip

Heyelan parkında kızak kayıyor

Dilek ağacında ki sararan duaları savruluyor

Kuşlar göç yolunun ön düğmelerini gagalıyor

Elveda harflerini bir şişeye doldurup denize atıyor

Acı sus sürüyor iki dudak arasına

E Eylül

Sarp kulaklarında yankılanan

Yüksek dozda gitme fısıltımı umursamıyor

Ahraz

E E Eylül

İmdat demeyi içinden geçirdiği

Gökyüzünün mavisine sürtünen yağmurlar

Kahverenginin tahttaki ateşini alevlendiriyor

Otuz adım atıyor uçurumun kenarında

Son adımının gölgesi ekimin birine uzanıyor

İntiharının cazibesi

Yüreğimde ısırgan otları büyütüyor

E EEylül’ün

Yorgun düşüncelerimin

Pervazına yaslanıp içine baktığı

Kekik kokulu bu eski E EE Eylül

Tutsağı olduğum

Ela gözlü on bir aya ne çok benziyor

Ondandır EEylül’ü yazarken heyecanlanmam

Ondandır kekelemem