Keklik Uçuyordu Gökyüzünde

renksiz geceler yaşandı,hangi sabah beni uyandıran

yoksa gecenin karanlığı benmiyim,sabaha dökülen

yıldız kayması,aylı şafaklar,yaşarken,eridi gece

hüzmelerden biriken çarşaf gibi sıcaklık,güneşim mi ?

geceye,karanlıklara hoşça kal,safalar getirdin,yakan ateşim.

aradığın renkler ,şöyle bir etrafına bak

en beyzasından,en karasına kadar özlenen

incitmeden koparılan,kokusu sevgili yar

lavantası için koparılan,yakalara yakışan

koparılan,sadece rengi için,mezara konan.

hangi sevda tozlu yolları çiğnedi,sarı sıcak

hangi sevda kör kurşunu taşıdı yüreğinde

mahkum etti kendini,kurtaramadığı,azrailimsin dediği sevgiye

hür ormanlara derdini anlattı,kendi türküsüyle

kuşlardan yardım istedi,duymak istediği haber

ayaz kuytularda kaldı,ne aradığını bilmeden.

kırlarda aktığı belli olmayan pınarları okşadı

sesini,eğildi,dinledi,sevdasından ne olur bir haber

kıyısından alacada engerek yılan kaydı,aldırmadı bile

uç uç böceğini yüreğine bastı,seviyordu,sevdalıydı.

boynu al kınalı bir keklik öttü kayalarda,

yeminliydi ağlamamaya,ilk kez dayanamadı

döküldü gözlerinden inci taneleri,toplamadı bile

sadece dudaklarını sildi elleriyle,öpülmemişti ateşinde.

ve sesi kesilmişti al kınalı kekliğin,bir kartalın pençelerinde,kocaman gökyüzünde uçuyordu.

2007..antalya..saklı