Kelebeğin Varisi

I.

ay tülü

beyaz teninde gelinlik olur

bozkırlı bir kadının

buğusundan süzülen ağuyla

intihar edince atlar

t a p ı n a ğ ı n d a

kırk bakire sevişir gecenin

ve ay sakınır tenini

t’elleri yırtılırken göğ(s)ümün

tüm etobur çiçekleri öldürüp

derilerinden kürk yaptılar

vegan gecelerin kalbinde

kıyısı katledilmiş

şehirlerden geçmemiştik henüz

gök bulanıktı

çarmıha gerili bir fahişenin

memelerinden kan sızıyordu

toprağın vajinasına

dikişli dil yarasıydı aşk

tenden öte

ANLAMADILAR

u t a n g a ç l ı ğ ı n ı

incir yaprağıyla kapatan adamların

altlarında eziliyordu

kara çarşaflı kadınlar

kelebek diliyle yazılmış

ayetlerde okudum

s/ona yürürken