Kendimi Arıyorum

Kendimi arıyorum anne

Sayfa sayfa dağılan düşüncemin,

Her satırının,

Son hecemin,

Hepsinden ötelerde bir benim

Kendimi aradım şiirlerde

Neden sonra,

Sordum:

Ben, neyim?

Ne zaman ne mekan var

Bir dünya üzerimde, dünya

Ezilen yokluğun tarifindeyim

Neden bulamıyorum kendimi

Ne olur,

Ne olmazım,

Söyleyin...

Genleri açtım bakmaktayım

Her bir genimde bir ben var

Ne Atillalar ne Fatihler

Hz Ademe kadar giden bir yol ki

Arayışlarımın en ucunda

Dizilmiş, parçalanmış

Yeniden bulunmuş bir gen,

Bir ben var.

Ben kimim aklım, hayalim

Nasıl bir çıkmaz içinde

Kendimi unutmuşum.

Kazdıkça içimi daha bir derin muamma

Bir define, bir curuf mu ne ararsan var

Düşüncelerimin içinde açtım en derin galeriyi

Kat kat olmuşum en derin yerimde,

Kaybolmuşum.

Tam buldum derken en değerli fikri madeni

Alıp götürmek istediler beynimin parlayan yerini

Çözdüm dediğim evrenin ahengini

Parça parça ettiler gönül, fikir sermayemi.

Atıldım en iyi bildiğim koldan

fakat bu sokak duvar

Akıl yollarında manayla kol kola akar ya

Ve gene kaybolmak en iyi bildiğim yerde,

Kendim de

Kendi bildiğimce.

(Kasım 2009)