Kent Ve Kör

Kent kendini üfler lambalar söner

Ben inatçı pır pır sokak ışığı

Yalnız bir kör fark edip aniden döner

Dolaşıp oluruz aşk sarmaşığı

Geceyi ne ile bölüp ne ile çarpsak

Derdin çıkartmasını biz nasıl yapsak

Neşeyle ümidi nasıl toplasak

Bak olduk hesabın en karmaşığı

Gam adamı alıp sermest etse de

Fikrin küsüp aklın senden gitse de

Hayal şurdan gerçek burdan çekse de

Yine insan alemin en yakışığı

Biten bir kabusun acısı oldum

Lohusa gecenin sancısı oldum

Ağlaştık bir kalbin yarısı oldum

Dedim Aşık oldun aşkın aşığı