Kirli Sarı Aşk Ağrısı

Şimdi, bir tutam karanfildir ayrılık.

Çiğnesem, yokluğunun kokusuna bürünür ağzım;

yutsam acı bir sevda yarası oturur benliğime.

Kalsaydın sevgilim, ömürlük gülkurusu sevdalar büyütecektim varlığına.

Gittin...

Gözyaşlarımı geçirdin yüreğinin eşiğine kadar.

Gittin sevgilim.

Söyleyemediğim tüm sözcükler dilimde az kaldı;

rengi çekildi yüzünden şiirlerimin,

yalazlanan yollar ardında, kasıma gülümseyen masmavi bir yaz kaldı.

Güneşi görmeden ölmem sevgilim,

Bu umut bana gözlerinden miras kaldı.

- I -

kırmızıya bürünmüş gökyaşları

avurtları çökmüş hilal

ve esmer yalnızlıkların nihayetinde

avuçlarımızda biriken su yakarışları

öyküsüne öykündüğümüz,

metruk bir yanılgı

ve kehribar sarısı vazgeçişler

ihtişamla çağıldıyor gözbebeklerinde

yok ormanlarda

hiç gürgenlerin gölgesine

defnedilmiş bir sevdadır kırık tebessümün

sevgili

bak gözlerime

ellerimde şafak üşüyor

tan ağarıyor ayalarının içinde

terinden terime göç eden imgedir bu kalabalık

sanki aşk ayyuka çıkıyor tün çekilince

- II -

ölüme adanmış begonya kokusu

çamların terkisinde kuruyan kozalak

ve nüzul yüreklerin saçaklarında

tiril tiril titreyen serçe kadar yokuz oysa

kasım yanıyor dudakların kuşluk vakti

kasım kasım kasılıyor içimizde aşk

sen yazılmamış kaderimin soğuk mührü

öpsen

dudaklarıma iz bırakır saçların

öpsem (c)an çekilir sözbebeklerinden

sanki ten tenden ürperiyor gün yükselince

- III-

yol boyu dalgın karıncalar dizgisi

yol boyu keder

gözlerin bitimsiz bir mazinin ufuk çizgisi

söyle varlığına daha kaç milat var sevgili

an'da hapsolup sonsuzluğa hür kalmaksa aşk

ben vazgeçtim

sen de geç hürriyetinden

geç ki izi kalsın bitimsiz caddelerde ayak izlerinin

yürüsek,

gölge siyahlığında salınır aşk peşimizden

dursak,

namı yürür tenimde fahiş gizlerinin

sanki tin ardan sıyrılıyor gün çekilince

- IV -

şimdi hazanda zamansız açıveren

bir erguvandır içimizde aşk...

gitmesek diyorum

yığılıp kalsak kaldırım taşlarına

ayrılıklar kurmadan yolumuza kumpas

ya da...

gitsek diyorum

er bir vedaya hüküm giysek

gözbebeklerimizi çürütmeden yas

ağla sevgili

ağla ki munzur arınsın gözyaşlarında

şimdi biz

öznesi gizil aşkların devrik katilleriyiz

oysa kan cellada ne çok yakışıyor tün yükselince

.................................

Aşk yürüdüğümüz yollarda saklı kalsa da ayak izlerin;

ben karanlığın bağrında dualar yeşertmeyi yüreğinden öğrendim.

Bu yüzdendir ki korkmam artık ipi çekilmiş yalnızlıklardan.

Pişman değilim sevgilim, gözlerinin sunağında kurban ettiğim diz(e)lerimden;

yalanım varsa aşk çarpsın sözlerimi.

Ben kirletmeden dokunmayı, ellerinden öğrendim.

Kirlendiyse yüreğin, indir beni gözlerinden,

müsait bir uçurum kenarına, razıyım.

Biliyorsun her uçurum kayalığında filizlenir, düz topraklara sığmayan yalnızlığım.

Yazdığım şiirin üstüne kalbimi basarım ki;

Sana hiç büyümeyecek çocuk yanımla aşığım...

kasımikibindokuz