Kirman

Eski günlerini arar

Kestane rengi kapılar

Pas tutmuş açılmaya açılmaya menteşeleri

Kapının üstünde bir el

Bayramlardır öpülmemiş belli

Çöküvermiş duvar dibine bir nine

Kirman eğirir

Kirman döner yere vurur

Vururdukça yükselir

Yapağı kıvrılır yün olur

Yün De Çile

20.05.09