Kitap ve Sen

Bir kitap var okuduğum,

İçi acılarla dolu...

Şimdi sen,

Bitmiş bir kitabın

Ölmüş bir karakterisin...

Kördüm,

Sağırdım,

Dilsizdim,

Sevmek için bahane aramadım

Yüreğim buna yetti mecnun...

Karanlık bir gece,

Aydınlık bir sabah,

Bir fincan kahve,

Ve sen!

İçinde ki şeker gibi

Dağıldın Kalbim de...

Hiç kırılmazdı bu kalp

Sevmeyeceğini bile bile...

Şimdi biz;

Kuşlar kadar özgür,

Martılar kadar aşığız...