Kıyametler Koptu Üzerime

Belki son sabahıydı ömrümün

Ömrümün eyvahıydı,

Camlar kırılmıştı içimde, aynalar çatlamış

Ard arda dağlar patlamıştı

Göklerin yanışı

Ruhumun uyanışı vardı içimde

Sorgusuz sualsiz

Kıyametler koptu, üzerime cümle nar yıkıldı.

Sonun başlangıcının ilk sabahıydı

Öyle bir sabahtı ki o

Say ki yarılmıştı gök

Etrafım sarılmıştı karanlıklarla

Kaybolurken gözlerimin feri

Başlıyordu ruhumun yokluğa seferi

Sorgusuz sualsiz

Kıyametler koptu, üzerime cümle har yıkıldı.

Bir isyanın sabahıydı ben delirmiştim

Umutlar ertelenmiş

Sevdalar kirlenmiş

Kadim tarihlerden beri son belirlenmişti

Varlığın yorgunluğu,

Yokluğun durgunluğu vardı içimde

Sorgusuz sualsiz

Kıyametler koptu üzerime cümle var yıkıldı