Kokun Hiç Gitmedi Üstümden

Hani,

O son günümüzde

ellerimi tutmuştun,

Avuçlarımız yapışmıştı avuçlarımıza.

Tutkal gibi..

Hani,

Biraz ürkek,

Biraz çekingen...

Ve

Apansız

Öpmüştün ya dudaklarımdan,

Islak ıslak.

Sımsıcak...

Hani,

Hep böyle kalsak

Hiç ayrılmasak derken..

Ellerin gezinmişti ya

Öptüğün dudaklarımda

Okşadığın yanaklarımda...

Ben unutmadım o günü

Hiç unutamadım

Ne ucuz, utanmaz sevdalar yaşadım

Ne yüreklere girdim habersiz

Çekinmesiz..

Ne yüreklere girdim,

Pervasız, sorgusuz-sualsiz.

Sonunda,

Ne çok yüreklerden çıktım

Kırgın, yorgun, darmadağın...

O gün anlamadığım..

Bugün anladığım..

Yalnız sen kalmışsın bende...

Senden öte gidecek yerim yokmuş meğer.

Gecelerin karanlıklarına tiryakiliğim

Gözlerinmiş, saçlarınmış.

Sen

Ah, benim vazgeçilmezim.

Geç anladım

Senden öte gidecek yerim yokmuş meğer....

O gün-bugündür

Hiç kimse senin gibi öpmedi beni

Yanardağlardaki lavlar kadar sıcak

Her yanımı saracak kadar.

Hiç kimse bakmadı gözlerime

Gecenin sabaha kavuşması kadar sessiz.

Bir bebeğin gülüşü kadar doğal

Ve tertemiz...

Kimseleri senin yerine koyamadım.

Kimselerin yanında tutunamadım.

Olmadı be Nar Çiçeği yüzlüm

Olmadı işte !!!

Kimseleri sen gibi

İçimde tutamadım.

Yıllar

Silindir gibi ezip geçti de

Anıların üstünden

Ben hiç sensiz kalmadım

Hala

Öylecene kokun duruyor

Kokun,hiç gitmedi üstümden.