Kör Kütük

aşk

yatağından kovulmuş deli nehir

içime akan

bıraktım yüreğimi taşkın sularına

sürüklendikçe

bir kütüğe tutunur gibi

tutundum sana

mecaz değil kütük meselesi

yılanı bulsaydım

yılana sarılırdım hani

aşık makamından bir bilge

aşk körün attığı taş gibidir

hiçbir yere ulaşmaz derken

düşürdüm pusulamı

vücudu şehrimin

kırk yamalı döş cebinden

yılları art arda takan

marşandiz oldu hayat

pulat gibi bükülmez gövdeme

döşerken yar yoluna giden rayları

sessiz bir çığlıkta öğrendim

yitik duraklarda beklermiş

bu sonsuz yolun yolcuları

birbirine aşina

kör ile kütüktük

bir yanımız Kızıldeniz'de

yalnız kum tanesi

bir yanımız iki yakası bir araya gelmeyen

şehirde mülteci

ey saki sen şarap verdin de

biz içmedik mi