Koşturmaktan Yoruldum

Koşturmaktan yoruldum, aşkım senin derdinden

Düşürdün çilelere, beni dertli eyledin,

Çok sevdin, çektin amma, gönül sevda elinden

Acıttın yüreğimi, hep rencide eyledin...

Çektirdin üze, üze, kan ağlattın gönlüme

Yoruldum ağlamaktan, kan doldu gözlerime

Yalan söylermiş meğer, aldandım sözlerine

Neşeli yaşantımı, yıktın viran eyledin...

Sevdim ölürcesine, o masum yüzlerini

Söylenirken bal saçan, o yalan sözlerini

Kalbime bir ok gibi, saplanan gözlerini

Çıkarmazdım aklımdan, oysa sana gücendim...

Kaymaklı lokum gibi, buse veren dudağın

Ne ay da ve güneşte, yoktur, parlıyor şavkın

Olsun perişan gönlüm! olsun senin uşağın

Bir tek senin sevgine, aşkına kenetlendim...

ŞAHİN ne dediğinin farkına vardın mı sen?

Ölüyorum sevdandan, hazırım tek gel de sen!

Sevdanı yüklenen de, acı çeken yine ben

Hele bir çağırırsan, gelip gönle girerdim...

NİSAN / 2010 / KONYA