Kudümler Çalıyor Diril Ey Ömrüm

(Cana yakın gel ki canan olasın)

Az sonra kudurur içimde deniz

Her şey bir kuytuya sığınır birden

Hicaz havalanır nazlı sesinden

İniltiler artar derinden derin

Artık uyusam da taş keser yerim

Sevdana uyansam

Gözleri körüm...

Kuşlar ötüşürken eski sazlıkta

Güneşler tutulur gördüğüm vakit

Ruhumu çarmıha geren her mahur

Erken mi gelişim sazendeliğe

Saçın tel, tel hüzzam

Gözlerin mağrur...

Cümbüşü hiç kimse ney diye çalmaz

İsterdim bitmesin yaz akşamları

Çinko çatılara dolu yağarken

Ey aşk beni sen öldürdün sanadır ahım

Olduğunca hoyrat

Ve acı ruhum ...

Benim de hatalarım var ben de insanım

Utandığım zaman değişir rengim

Üç adım ötemde dönülmez yollar

Hırçın hoyratlara tutulmuş sesim

Sıvasız duvarda asılı kalmış

Rengi sarı solmuş

Segah bir resim...

Kudümler çalıyor dinle ey ömrüm

Tamburlarda acem aşeyran hava

İçim tef tutmadan ağlıyor oysa

Görmeden yüzünü sığ sularımda

Öylesine keder öylesine gam

Kuru bir yaprak misali

Yattığım yerde

Halımı sormayın

Halım perişan...

Ozanca/İZMİR