Kül Koksun

Feryad-ı akşamdır

Gelincik misali göğsümde tüten

Gel de tüne ilhamım üzerine

Şiir olsun adın

Boz güvercin kadar bak gözlerime

Avuçlarına sıkışsın kadavram

Soluğunda üşüsün dudaklar

Zemheri düşmeden önce şafak birikintilerine

Boğulayım gözlerini bir yudum

Bir yudum yanaklarında ki çukur

Islanalım baharın içi geçmiş cemresinde

Yeniden düşürelim yıldırımları, kuruyan batık körfeze

Gece yansın

Zühre'den önce

Kül koksun

Yıldızı kayıp toprak

Issız sevişmeler

Karanlığa üryanlığı gömüp ay batışında akşamın

Yıldızın gölgesi

Gel

Nadasların dibine ışık ekelim

Vakti çalmadan

Akşam....