Kümülatif Boşalma

Terk var arkana dönmeksizin

belki bulutlar çok nem tuttu

kim bilir kaç kere buharlaştın

cömert bir masadan aç kalkar gibi

kaç kez vedalaştın kendinle...

üzgün gözlerin hep yerleri süzdü

çözüldün, tutmadı hiç ayakların

önde gidenlere inat

hiç parmak kaldırmadın

suskun bir çocuktun arka sıralarda...

Şapkanı topla, aç yüzünü biraz

yarasalara eş tutma gözlerini

sen toprak adamısın, magara bozar seni

ağla biraz, yakışır

toprağın suyu sever nasıl olsa...