Kün

bir elimde tebeşir, önümde teneşir.

çeteresi tutulur

siyahi gölgemin...

gerdeğimin eşiğindeyim

yüz görümlüğün, sadece

yüzümdür bilirim

yüzümü getirdim

ışıkları söndür...

güneşleri yıkarım her gün

sırtında denizlerin

her dalga bir güneş taşır

sere serpe kıyısında günün

engininde hepliğinin

hiçliğimi özledim...

ne kaldı geriye?

isimlerden

resimlerden öteye.

yağmur toplarım

martı kanatlarından koynuma

kara bataklar

kaybola dursun ruhumda

saklambaç oynarım

sakalarla dalların ucunda.

bir yusuf'çuk havalanırken usulca

terennüme başlarım Yusuf'ça...

iğde ağaçları salınır omuzlarıma

ve kızılca kıyamet kopar

gün,

saçlarını toplar ufkumda...

dinlemedeyim " kün " sesini

ve harfler

noktayı bürüdü, bürüdü...

lakin;

yine de

gel

ey sevgili !

bir kıvılcım idi,

adı

yangın şimdi...

gecenin ayeti girerken koluma

bir çivi daha çakıyorum, çeyiz sandığıma.

asamı atıp sırtıma

yeni ayraçlar bırakıyorum

okunmuş sayfalarıma...

geleceksen

anadan doğma üryan gel yanıma...