Kundak Kokusu

Goncalar belirdi dudağında taze

İlk payını aldın dünyadan ve sustun

Korsanlar gülücüğünü kaptı elimden

Hiç acımadılar bir babanın hasretine

Kundak kokusuna sığındım avuçlarımda kalan

Bakışların siyah gecelerimin yastığı oldu

Balıkların oltasında buldum kendimi

Nilüferler açtı yözyaşlarımda

Kandillerde dua ettim vuslatını Allah'a

Hiç acımadılar bir babanın feryadına

Usanmadım yine de yokluğunu taşımaktan

Yokluğun ağırdı oysa galaksiler yüklü semadan

Karıncalar dokudu kundağını ilmek ilmek

Kuşlar selam getirdi gizlediler cellattan

Ben seni her gün doğurdum her gün öldürdüm

Hiç acımadılar bi babanın umuduna

Akislerle döndü ağıtlarım gözlerinden

Gözlerini açtım virane bahçelerimde

Ah yürek atışım taşlara inat

Sebebim var olmak için dünyada

Ben senin kudak kokunla büyüdüm bilmedin

Hiç acımadılar bir babanın oğluna

Bir babanın oğluydun babasından habersiz

Yokluğun çöldü ruhuma yokluğun deniz