Kurt Yükü

gönül uzak kızıllıklarda kalır

kahırlı bir duman serilir şafağa

özlemek yorulur yaz gelir de ocağa

gün değmez gözlerimde haberin kalır

yurtsuz türkülerle büyürken yara

ilk memleketimdir bıraktığın acı

ben böyle akpak hep ölümlere kiracı

sen öyle diyardan diyara hep kapkara

can ki dert yükü ölümden ağır

an ki kurt yükü ömürden sağır

son ki sert yükü kağandan alır

verir toprağa tozar yara götürür