Ladeslik Sevdalara

Adın...

Tüm kekremsiliğin başlangıcı

Bir acının parmak ucumdaki

Son damlası

Düşeceksin...

Yayılırken yeryüzü tenine

Tüm üşümelerim asılı duracak

Duvarlarda, ucuz bir tablo niyetine

Ressamın en büyük acısı

Adına sıçrayan boyadır belki de

Çocuk bir şehrin kalbidir

Atar sokak aralarında

Ne zaman misketler düşse yola

Kalbim ardında

Koşamasam da

Pencere önü seyridir izlediğim

Tüm çocuklar benim adıma koşar dünya da

Ve ben...

Şehrin hayata prematüre kalmış kızı

Her şey farklı

Sen demiyorum artık...

Tüm harfleri armağan ettim

Bir kimsesiz çocuğa

Üşüdükçe yak dedim...

Kalın kitaplar niyetine.

Ucuz kalpler cenneti dünya

Tüm eskimişlerimi sattım geçen

Bir eskiciye

Gelsen armağan ederdim sana

Kalbimi

Antika niyetine

Ama bağışla

Ancak plastik kovayla mandalı

Layık gördü eskici ona

Bir aşk'tır uçuşuyor havada

Bilmesem inanacağım

Her duyduğumda aklımda diyorum

Bozulmuş ladeslerimizin yası kalbimde

Aklımdasın işte

Aklımda...