Lanetli Topraklarda Bir Kavim Kadınlar

Tökezledi elleri bulandı çamura

Lastik ayakkabılarından sızan suyun soğuğunda

Kışı selamladı

Tanrının lanetlediği toprakların kızıydı

Nefesler zor dolardı onun memleketinde ciğerlere

Ne zaman nefes alsa aslında kıymetini bilirdi

Tanrı sınavının bir parçasında yaratmıştı o lanetli coğrafyayı

İnsanları kaybolurdu kendilerinin yarattıkları acılarda

Töre derlerdi bu acıların geneline

Zordu nefes almak

Hele ki bir kıza soyunmuşsa yüreğin

Ya Seyduna olmalıydın ya Şahrut

Akmalıydın doludizgin

Bir kere bentler kurdun mu yüreğine

Ardı arkası kesilmezdi anla çocuk yaşamak zor

Melek baktı tanrısına sordu; onların suçu neydi

Hangi lanetin bedeliydi bu gözlerinde ödedikleri korku

Bir bedel değil bu bir sınav dedi tanrı

Sustu...

Onların sınavı en zoruydu

Kirlenmiş ellerine inat ışıldayan gözleriyle

Baktı çocuk yıldızlara iç geçirdi

Özgürlük en çok hasreti duyulandı

On beş yaşında bir kadına soyunan çocukların dualarında

Tanrı

Lanetli coğrafyasını bir kıyamete uyandırdı

Kaynadı sular sarsıldı yerler

İki dudak arasından dökülen sözler masum bir duanın bedeli gibi

Tanrı pişman

İnsanlık çaresiz

Kesintisiz bir ritüel gibi kalktı eller semaya

Kıpırdandı dudaklar

Sustu tanrı dualar yamalı

Kadın olmak zordu...