Leyla Ve Mecnun(manzum Hikaye)

Leyla ve Mecnun (Manzum Hikâye)

Derler ki sıcak bir iklimde sıcak bir gün

Baba adayında heyecan doruklara vurmuştur

Edilen dualar gökyüzüne yükselmiş,

Kurban ve adak sesleri arasında

İlk oğlu doğmuştur.

Sevinç dalga dalga yayılır kabilede

Üflenir zurnalar çalar davullar,

Ezan okunarak kulağına adı Kays konur

Baba emreder, haber götürsün dört bir yöne

Yayalar, atlılar, allara bürünsün bütün telli turnalar.

Fısıltılar yayılır kulaklara

'Kabile reisinin oğlu olmuş

Şerefi sofralar süsleyecekmiş

................... - Oğlanın adı ne? Adı ne? Adı ne?

................... - Adı Kays konmuş! Adı Kays konmuş! Adı Kays konmuş! '

Dört bir yandan kıymetli misafirler

Gelip ziyafete, oturmuşlar

Hediyeler yayılmış dört bir yana

Bütün fakir fukaralar

Karınlarını bir güzel doyurmuşlar.

.......................

Gün düne düşmanmış

Dün olup kovalamış kendini

Kays güzel bir bebekken

Koşmuş, oynamış

Düşüp yaralamış bedenini.

............... - Sürme çekilsin gözlerine! , demiş babası

Emir yerini bulmuş,

............... - Okuma yazma bilecek yaşa geldin! Diyerek

Elinden tutmuş gururu Kays'ın

Saçı sakalı ak, bir nur yüzlünün karşısına oturtmuş.

Utangaçlık damlamış ilk anda yanaklarından

Her gün yeni şeyler eklenmiş söz öbeğine

Etrafına bakarken bir köşeye atılmış mahcubiyet

Bir çift göz görmüş

Asılı kalmış ruhu, beyazların ortasındaki göz bebeğine.

Gidip tanışmış usulünce, sessiz

Adı Leyla, başka bir kabile reisinin kızıymış

O günden sonra elinden tutup

Onunla koşmuş,

Düşüp kalkmış

Dizlerinde her defasındaki aynı sızıymış.

...................

Ateşler sarmaya başlamış elleri

Günler, aylar ve yıllar iyice bağlamış birbirini

Bakışlar, 'Leyla Kays' a âşık! Kays Leyla'ya.', derken

Leyla'nın annesine bir dost buyurmuş:

................ - Duydun mu söylenenleri? ?

Kaşlar çatılmış annenin,

Surat asılmış

En sert çelikle duygular dövülmüş

............... - Bir daha Leyla Kays ile görüşmeyecek!

Onun olduğu yere de gitmeyecek! , diye

Yasaklar koyulmuş.

..................

Kays göremeyince gönlünün sultanını

Tanıdığı herkese yalvarmış

Leyla'sız yaşayamayacağını anlatmış.

Çaldığı bütün kapılar yüzüne kapanınca

Hıçkırmaları değersizleşmiş

Omuzları çökmüş

'Her şey anlamsız Leyla'm olmayınca.', diyerek

Düştüğü çöllerde 'Mecnun' diye anılmaya başlanmış.

İnlemeleri kum fırtınalarına hükmetmiş her saniye

Aynı yerde Leyla'sız duramıyormuş

Büyüklü küçüklü vahalarla tanışmış

Kervanbaşları derdine ortak

Palmiye gölgelerinde

Develer, kuşlar, çiçeklerle arkadaşmış.

Bazen türkü olur inlermiş:

. Ben hasretim allı güle

. Yokluğuna dayanamam

. Cehenneme konsam bile

. Bundan da fazla yanamam.

. Anan benim başım tacı

. Ayrı kalmak buruk acı

. Esirgeme ver ilacı

. Daha fazla dayanamam

. Kara gözün görmez isem

. Yürüyüşün süzmez isem

. Leylam' elin tutmaz isem

. Daha fazla dayanamam

. Mecnun olup düştüm çöle

. Kurtla kuşla haber eyle

. Bana aşkın hemen söyle

. Daha fazla dayanamam

Bazen şiir olur yankısını dinlerdi:

. Dolaşırım yana yana

. Söylen bana ben neyleyim

. Gözüm buldu gönlüm sevdi

. Söylen bana ben neyleyim

. Ahu ceylan benle gezdi

. Muradımı felek sezdi

. Yanağıma inci dizdi

. Söylen bana ben neyleyim

. Çölde gece soğuk olur

. Şafakları soluk olur

. Tek yatağım kovuk olur

. Söylen bana ben neyleyim

. Mecnun olup benden kaçtım

. Seni sevdim sana açtım

. İçerimi Rabb'e açtım

. Söylen bana ben neyleyim.

Gözyaşları damladıkça toprağa

Toprak emmiş sanki acısını

Çamur deyip basmadığı yerlerden

Benzersiz güzellikler fışkırmış

Şafaklarda seyretmiş çiçeklerin açışını.

Çeşit çeşit böcekler

Kimi geceye dost, kimi gündüze

Vücutları, ayakları, akılları

Hayran olmuş Yaratan'a

Bakarken sudan akseden yüze.

Kaş, teri bırakmazmış göze insin

Kirpikler kum taneciklerini

Daha neler görmüş neler

Her şeyde bulmayı başarmış

Güzel sebepler.

Gerçek aşk doğmuş artık içine

Leyla'dan başka, Leyla' dan büyük

Ruhuyla bakıp, ruhuyla görmüş her şeyi

Zerrelerde bile Allah'ı bulmuş

Gördüğüne gülümsemiş

Allah, kâinattan büyük..

..................

Şiirler söylemiş, topladığı dizlerine sarılıp

Ahular, ceylanlar teselliye koşmuşlar

Mehtapları gözleri yaşlı atlatmış

Bulutları seyretmiş nadir zamanlarda

Çare arayıp bulmuş sonunda

Dostları gidip babasıyla konuşmuşlar.

Doğduğu günün sevincinden hatıraları

Kays'ın babasını gece gündüz üzmüş

Kim bilir neler ummuştu

Oysa kara gözlü oğlu

Şimdi bir mecnun olmuştu.

. - Geciktin istemekte Leyla'yı, dediler

. - Zararın neresinden dönersen kârdır

Düşündü Kays'ın babası bu sözleri

. - Gidip isteyelim, dedi

. - Tek çaremiz bu aşikârdır.

Haberciler haber götürmülşer Leyla'nın babasına:

. - Kays'ın babası istemeye geliyor

. - Leyla yüzünden mecnun oldu ne hallere düştü

. - Dünyalar yakışıklısı genç

. - Aşkı yüzünden mecnun oldu, çöllere düştü.

Leyla'ya haber verdi hizmetçiler

. - Hadi gözün aydın dediler

. - Kaysın babası seni istemeye geliyor

Aşkı ve heyecanı yüreğinde sarmaş dolaş

Leyla ile birlikte sabahları beklemişler.

Nihayet yıllara eş birkaç gün geçmiş

Dünürler gelip babasıyla görüşmüş

'Allah'ın emri, Peygamberin kavli...' diyerek başlayıp

'Hayırlısı! ' diyerek bitirmişler.

.- Olmaz! , demiş Leyla'nın babası

.- Duydum ki başka bir aşk bulmuş

.- Veremem kızımı, oğlun mecnun oldu, çöllere düşmüş...

.................

Kötü haber tez duyulur derler

Leyla' da bu haberi tez vakitte duymuş

Toplamış tasını tarağını

Mecnunu bulmak için kaçmış pencereden

Gece karanlığında yola koyulmuş.

Aramış, kum tepelerini aşıp, kervanlara danışmış

Sonunda sevinçle Mecnunu görüp, ona kavuşmuş

- Mecnunum ben geldim! , demiş, sarılarak

Hıçkırıklarla birlikte

Yanaklarından yaşlar uçuşmuş.

Mecnun şaşkınmış, incitmeden iterek yavaşça Leyla'yı,

- Kimsin? Ben seni tanımıyorum! , demiş

Maksadı Leyla'yı üzmek değilmiş

éMecnundan Leyla'ya yar olmaz! ', diyormuş içten içe

- Ben Leyla'nım baksana bana! , demiş Leyla

Mecnun kara gözlerine bakıp Leyla'nın,

- Ben Leyla'mı buldum! Ben Leyla'mı buldum! diye inlemiş.

- Kays'ım, aşkı için çöllere düşenim

- Yüreği benim için yananım

- Kaçtım evden bak

- Bırakmam istersen seni artık

- Hep yanındayım. İzin ver yanında kalayım...

Yalvarmış bütün gece Leyla

Mecnunun gözleri gökyüzünde:

- Yıldızları yahut kumları sayabilir misin?

- Ben Leyla'mı buldum evine git

- Sen Leyla'm olabilir misin?

Leyla boynunu büküp

Hüznü almış yüreğindeki yerine

Tekar tekrar süzüp Mecnun'un sözlerini

Son defa gözlerine bakıp yürümüş

Bir rüzgâr esmiş,

Kapamış giden ayaklarının kumdaki izlerini.

......................

Günler ve geceler boyu

Hıçkırıkla sarsılırken Leyla'nın odası

Kays'ın babasına müjde getirmişler

Kâbe'ye götürür de Mecnunu

?Azat et Ya Rab, içimde sana duyduğum aşktan beni! ? derse

Duası kabul olurmuş demişler.

Adamlar dağılmış çöle

Bulmuşlar Mecnun'u, traş etmişler önce yıkayıp

Sonra eve getirmişler

- Gidip kurtaralım bu aşktan oğlumu

- Hazırlanın dostlar hemen yola çıkıp.

Buyruk yerine getirilmiş, kervan hazırlanmış

Kays'a söyleyecekleri tekrar ettirilmiş

- Allah'ım beni, içimdeki bütün aşklardan kurtar!

Güneş doğmuş, güneşler batmış

Sonunda kervan Kâbe'ye ulaşmış.

Dua yerini gösterip Kays'a, herkes dışarıda beklerken

Kays' bırakmışlar içeri

El açıp Kays, yalvarmış Rabbi'ne

- Allah'ım, içimdeki sevdayı binlerce kat arttır

- Ve bir an bile bu aşktan ayırma beni!

Sonra Kaysı çıkarmışlar dışarı

Çıkınca derin bir nefes çekmiş Kays,

Hemen yola koyulmuş

Bakışlar şaşkınmış ardından mecnunun

Duayı anlamışlar

Bütün gönüller hüzün doluymuş.

....................

Her nefeste ?Allah! ?, diyormuş

Daha bir mecnun, daha bir âşık

Anlamış Leyla öğrenince durumu

Yitirmiş onu hayatta tutan

Son umudunu.

......................

Unutsun diye, Leyla'yı vermiş babası

Damadın adı İbn-i Selam

Adetmiş, gerdek gecesi

Dile gelmeliymiş varsa gizli kelam.

Leyla mahcup, yüzüne bakarak eşinin

- Sana bir sözüm var,

- Sakın bana elin değmesin

- Nefreti ateşler kadar

- Bana âşık bir peri dolaşır her yanımda

- Seni de beni de hiç üşenmez yakar.

Anlamış İbn-i Selam, ses çıkarmamış

Mecnun'u zaten biliyormuş

- Korkma! , demiş Leyla'ya, sen artık bacımsın

- Lakin biz evlendik

- Ölünceye kadar yanımda gül, başımda tacımsın

Alıp yastığını çıkmış odadan

Dokunmamış hiçbir zaman Leyla'ya

Sırrını anlatmamış ne güneşe

Ne de yalnız ağladığı gecelerde

Tek sırdaşı Ay'a.

......................

Günler sonra Zeyd

Mecnunun en yakın arkadaşı

Çölde görünce Mecnunu

Leyla'nın düğününü anlatmış

Ve insanlardaki gizli telaşı.

Mecnunu sarmış bir pişmanlık

Hemen bir mektup yazmış Leyla'ya

Sitem etmiş, naz etmiş

Yazılanlar Zeyd'in eliyle

Leyla'nın eline gitmiş.

Odasına doğru giderken

Sabırsızca okumuş Leyla mektubu:

. Dostlar haber verdi bana

. Gelin olmuş Leyla'm benim

. Son mektubum budur sana

. Gelin olmuş Leyla'm benim.

. Çölde senin delin derler

. Sevdiceği elin derler

. Düşmanlara sevin derler

. Gelin olmuş Leyla'm benim.

. Sanırdım ki bana yazdı

. Ona yazmış Yüce Tanrı

. Benim boynum çoktan eğri

. Gelin olmuş Leyla'm benim

. Sana değen el kırılsın

. Seni saran bel kırılsın

. Koklandığın dal kırılsın

. Gelin olmuş Leyla'm benim

. Mecnun edip çöle saldı

. Feleklerden murat aldı

. Beni sevdi bensiz kaldı

. Gelin olmuş Leyla'm benim.

Gözlerinden süzülen damlalar

Islatırken mektubu

Başı dönmüş, gözü kararınca düşmüş yere

Hemen eşine haber vermişler

İbn-i Selam odasına götürürken Leyla'yı

Mektubu görüp kimse yokken okumuş

Baygın Leyla'yı

Yatağına koymuştu.

İki damla gözyaşı süslemiş yanaklarını

Koyup mektubu Leyla'nın cebine

Usulca çıkmış odadan İbn-i Selam

Kimseye görünmeden aşağı inmiş

Odasına girmiş.

Hüzün sarmış yüreğini

Gözlerini kapamış:

- Allah'ım sen büyüksün

- Beni al, bacım da muradını alsın! , demiş

Kimsenin haberi yokken

Kabul olmuş duası, oracıkta can vermiş.

.......................

Leyla kendine geldiğinde

Hemen mektubu aranmış

Bulunca sevinmiş hüzünle karışık

Durumunu anlatan satırlar gelmiş aklına

İbn-i Selama haksızlık olmasın diye

Hemen cevap yazmış.

Ne elime bir el değdi

Ne belimi bir kol sardı

Ne bir gonca oldum ne dal

Ne de biri gül kokladı

Diyerek bitirmiş mektubunu

Mektup Zeyd'in elinden

Mecnun'a gelmiş

Sitem damlarmış her satırından

Utanmış Kays

İbn-i Selam'a yaptığından

Zeyd bir dahaki gelişinde

Kötü haberi taşımış bohçasında

İbn-i Selam ölmüş

Leyla eve dönmüş

Ağlayarak geziyormuş babasının bahçesinde.

Arada kendi kendine

'Mecnun! Mecnun! ' diyormuş.

Sonunda Leyla toplamış son cesaretini

Mecnun'a koşmuş

Mecnun bir başka bağlanmıştır artık Yaratan'a

Leyla'yı görünce

- Beni unut der, benim Leyla'm var!

. Bir Leyla'yı buldum ki

. Hem içerimde benim

. Hem aldığım nefeste

. Kokladığım çiçekte

. Nereye baksam O'nu görür gözlerim.

Leyla anlamıştır artık

Geri dönüşü yok

Ermiş biridir Mecnun, feryatları Yaratan'a

Leyla'yı istemez, unutmuştur

Her gece yüreğine saplanır Mecnun diye bir ok

Hayatında artık

Mecnun yoktur, yok.

.................

Dayanamamış bu acıya hastalanmış Leyla

Birkaç gün sonra da gelmiş ecel

Açmamak üzere gözlerini kapamış Leyla,

Bunu duyan Mecnun

Koşarak gitmiş Leyla'nın mezarına,

Ağlamış, ağlamış

Gözlerinden kanlı yaşlar damlamış.

Açmış avuçlarını

Leyla'nın mezarının başında:

- Ya Rab, bana beden de can da gerekmiyor artık

- Cananım gitti, cihan da gerekmiyor artık.

Diye bir duaya başlamış

Duası arşı aştığında

Mecnun Leyla'nın mezarını kucaklamış

Ecel gelinceye kadar orada

Leyla'sıyla

Kalakalmış.

.................

Birkaç gün sonra Zeyd rüyasında

El ele gezen birilerini görmüş uzaktan

Sormuş oradakilere

- Kimdir bunlar? , diye

- Aşkı tadıp tertemiz, severek ölen

- Leyla ile Mecnun'dur. Gezdikleri yer de Cennet'tir demişler.

Zeyd anlatmış Leyla ile Mecnunun babasına

Sabah erkenden sevinçle rüyasını

Bütün sevenler

'Leyla ile Mecnun nihayet kavuştu! ', diyerek

Sevinmişler.

Gökten üç elma düşmüş

Sadece

Samimi, temiz bir kalple,

Sevgiden başka bir beklentisi olmayanlar yemiş...