Liman Aşık Deniz Aşık

Kalkıyor yüzünü çevirp Karya kıyılarına

İskenderiye Limanından bir yelkenli

Küreklere asılıyor terli vücutlar

Kollar ki sanki kopacak

Hava sıcak mı sıcak

Ama sıcak dinler mi

Kraliçenin emri

Güvertede kraliçe

Kara gözlerinde umut bulutları

Yağmur öncesi

İçinde bir ses

İtiraf edemese de kendine der gibi

Ne çok özledim bilemezsin Karyalım seni

Bir yaz sabahı teninde Mısır'ın sıcaklığı

Değiyor Halikarnas sahiline ayakları

Bir boru sesi duyuluyor önce

Sonra fark ediyor

Beyazlar giymiş delikanlılar ve genç kızları

Kır çiçekleri ve defne çelenkleriyle

Zeytin dallarından bir taç geliyor

Gümüş tepside

Ardından o mavi yıldırım

Nasıl da vuruyor gözlerinden

Uzun sarı saçlarıyla işte o

Yıllardır özlediğim Karyalım

Diyerek hemen

Uzatıyor ellerini nazikçe

Çıkarıyor sahile

İşte yanında hayallerindeki kraliçe

İki çift göz kenetlenip birbirine

Konuşurken aşkın diliyle

Deniz âşık,

Liman âşık

Karya âşık

Zeytin ve hurma

Kum ve deniz

Mavi ve kara

Aşkı yazıyor o gün Bodrum'a...