Mahkumum

Çaremi gönlüme verilen teselli

heryerde hatırası heryerde izi var

kolaymı yaşanan onca şeyi unutmak...!

avutmuyor artık beni hiçbirşey

gönlüme anlattım dinlemiyor beni

heryerde karşımda bir hatırası var

o denli beni benden alıyor

.....

çoğu kez ağladım bazende gülldüm

ama yaşadığımın farkında olmadın

halen onunlayın onu yaşıyorum

istedim ama unutamadım

yaptı yapacağını etti edeceğini

hem bana çektirdi hem kendisi çekiyor

şu an nehalde onu bilmiyorum

ben kendime kendimi tanıtamadım

....

nasıl geçer bu hayat

nasıl biter bu ömür

aklımın heryerinde soru işareti

düşünce tek tesellim

yanlızlık sadık dostum

düşüncelerin içinde hertürlü bunalım...........

kendi kendimi kandırıyorum bunun farkındayım

ama yokki hiçbir gerçek neyi yaşayayım..........

birzamanlar çağlıyordum hayat güzeldi

umutlara koşuyordum umutlarım vardı

kanım kaynıyordu

duygularla yaşıyordum....

dinlediğim her şarkıda bana aiit bir şey vardı

duygulu bir şiir'e dayanamazdım

ağlardım çocuk gibi

ya şimdi !

ne umut var ne duygu

....

tat vermiyor şarkılar

ağlatmıyor acılar....

güldüğüm yokki ağlamadığım an olsun

sustuğum an yokki gülmeye zaman olsum

yaşamışım ölmüşüm ne farkeder'ki

eskiden umutlarım duygularım sevgi çiçeğim vardı

.....

ya şimdi !

ne umut var ne gonca

çekmeye mahkumum tüm acıları

hemde ömrüm boyunca................