Mana

Gönül otağımızı yaktı,bu dertli firak

Düşmanı yakın eyledi,dostumuzu ırak

Zinhar vazgeçmeyesin gönül ,sen hakikatten

Hicap duymalısın ettiğin o hakaretten

Dört kitapta rastlarsın elbette ki manaya

Nefs tuzağında uymazsan şayet ki davaya

Hak yolundan geçer dervişlerdeki o cihan

Şule gelir o zaman,göklerdeki yıldızdan

Bazen bizi yoklukla eyler yaradan yoldaş

Rengi dönen bir yaprak olur belki de kardaş

Ey yaradan, günahkar yanıma bir kubbe aç

Yalvaırırım eyleme bizi nağmert'e muhtaç

Ne olacak bilinmez dünyadaki akıbet

Toprağa düşen suretim, kuru ot'u takip et

Issızlaşır kainat,altınlar hep dökülür

Yapıştırdığın etten,tırnakların sökülür

O mal ki,ne kanunda, ne padişahta kalır

Ten çürür toprakta,kefen tozlara bulanır

Dirildikçe irkiliriz,o yakan ateşten

Sermayemiz can idi,çabuk geçtik süreçten

Kimi anasına,kimi yare küsmüş gördüm

Lakin sırası geleni biri gömmüş gördüm

Razı geldiğin candan,ölüm razı gelir mi

Tekrardan bu vücut başka cana hiç girer mi

Düşürürüz bir anda mürvet taşıyan at'ı

Kendimiz yok ederiz böylece kainat'ı

Yarın mahşer gününde cümlemiz buluşacak

Günah sevap hepsi,bir birine bulaşacak