Maneviyattan Uzak Kalınca

İnançsız geçerse hayat, boğar bizi mezar

Dilde tat olmaz, malın çok olsa ne yazar

Farkına varmasak ta her gün ediyoruz zarar

Maneviyattan uzak kalınca eriyoruz azar azar

Kalbe inmez oldu okunan Ayet-i Kur'an

Dilde zikir yok, kalpte ise zayıfladı iman

Din üzerinde oynanan filmlere kaldık hayran

Maneviyattan uzak, her günümüz buhran

Hayatı fala, şansa bağladık, attık bir zar

Loto, toto derken milletçe ettik hep zarar

Alın terini unuttuk, ne haya kaldı nede ar

Maneviyattan uzak kalınca kalp neye yarar

Çıkarımıza göre dini kendimize uydurduk

Utanmadan ön safa geçip, bağdaş kurduk

Menfaat için hakkı, adaleti tümden unuttuk

Maneviyattan uzak, cehennemin yolunu tuttuk

Söz açılınca Müslümanlıktan, dindarlıktan

Kendimizden üstün dindar tanımaz olduk

Sıkılmadık kul hakkıyla cepleri doldurduk

Maneviyattan uzak kalınca Hak'tan koptuk

Kur'an-ı Sünneti unutup küfre daldık

Hain nefse kanıp, nice taze canlar aldık

Ar ve namusu unutup, nice yuvalar yıktık

Maneviyattan uzak Hayatı, Hayat sandık

Menfaat için emdiğimiz memeyi kuruttuk

Üç pula nice genç canları kurşuna tuttuk

Mertliği,erkekliği unutup, bir de bıyık burduk

Maneviyattan uzak,cehennemin yolunu tuttuk

Hayatı sadece oyun ve eğlence gördük

Nerede şeytan pazarı görsek oraya çöktük

Nefsani şarkılarla, sözde kurtları döktük

Maneviyattan uzak kalınca, Cennetten döndük