Manilerle Türkiye
Al fesimin püskülü
Söndü sobanın külü
El başının üstünde
Köylü devletin kulu
Gözlerinin karası
Fırat Dicle arası
Taht kavgası yüzünden
Çıktı çıban yarası
Dividin ucu kanlı
Zenginli garibanlı
Azınlık diye diye
Düştü koca Osmanlı
Zeybek çekmez halayı
Amca bildik halayı
Yüzmeyi öğrendiler
Nice anzak alayı
Toprağı tepe tepe
Sıra geldi Antep'e
Namus günü olunca
Dağ oldu küçük tepe
Bölündük de bölündük
Hem ağladık hem güldük
Başka milletten olduk
Öldü diye bir hödük
Kaşıntı yaptı bir bit
İstemiyorsan çek git
Bit pislikten bulaşır
Tecrübelerle sabit
Dağ başında ardıcım
Çocuğum aç ben açım
Kurda yataklık ettim
Affınıza muhtacım
İş verdim yemek verdim
Ben, sen doyunca yerdim
Sen rahat uyu diye
Büyük çim yatak serdim
Toprak emer taşanı
Tazı bilir tavşanı
Tanımaz hale geldin
Sen Kırk yıllık paşanı
Şimdi ne tok ne açım
Namustur benim saçım
Bak hele hak kayıran
Demokrasiye bacım
İpte tutar yay oku
Kapanma açık oku
İlim neyine kurban
Sen köyde kilim doku
Ben tepeden tırnağa
Yönelmişim hep sağa
Peygamber sünnetidir
Haram değmez damağa
Kuran yüce pusula
Yön gösterir her kula
Demokrasi işte bu
Hadi kızlar okula
Yemedik domuz eti
Türk oldu din devleti
Üç buçuk of üç buçuk
Laiklik elden gitti
Kazma kürek kazarım
Hem okurum, yazarım
Uzlaşmalar oldu mu
Ben medyayım, azarım
Ömrü az olur bitin
Havlaması bol itin
Fazla takma kafaya
Tam mevsimi Gel-Gitin
İlyas YAĞCI