Mavi Yolculuk

Deniz kokusunun doldurduğu

Bembeyaz yelkenler

Martı kanadı gibi süzülür

Küpeştesini güneş,

Gövdesini deniz okşar

Akşamüstünün ılık turuncusu

Tenlerde kuruyan tuza bulanır

Saflardan saf bir rüzgâr akar

Saçlarını denize benzetir

Ufuklara serpilmiş silüetler

Adalar, burunlar, koylar, köyler

Hepsine açılır yaz cennetinin kapıları

Hepsini maviliğin dudakları öper

Sonsuza kadar sürsün istersin

Bitmemelidir bu hedefsiz yolculuk

Rüzgâr durmamalı, deniz kararmamalı

Güneş batmamalı, yaz bitmemeli

Sırtına bindiğin bu ahşap kuğu

Beyaz kanatlarını kapatmamalı

Öleceksen bile,

Son nefes bu cennette olmalı