Merhaba, Elveda

Merhaba, adımı bile hatırlamayacak olan sevgilim

Seni ne kadar çok sevdiğimi hiç anlamadığın gibi

Karanlık gecelerde buz gibi yatağımı senin hayallerinle;

Gam tutmuş yüreğimi beni sevebilme ihtimalinle

Ne zamandır, nasıl ısıttığımı bilemeyecek olan sevgilim

Uğrunda ne acılar çektiğimi hiç anlamadığın gibi

Seni tanıdığım o gece nereden bilebilirdim

Benim bu kadar çok seveceğimi seni,

Ellere gitmekteki isteğini seninse

Sen benim alaca karanlıkta cılız ateşimdin elimde

Sönerek başkalarına yanacağın her büyüttüğümde benim

Sönmemen için kendimi yaktığımı hiç anlamadığın gibi

Hayatın bana da güleceğine tek umudumdun sen benim

Ama nedense ben hariç herkese bir umut oldun gibi

Güvenip akan zamana, seversin sandım gün gelince

Benim seni zar zor tekrar ayağa kaldırmam her sönüşünde

Sana hiç bir şey mi anlatmadı, anlatamadı sevgilim

Beni bugüne kadar ne kadar üzdüğünü hiç anlamadığın gibi

Elveda, adımı bile hatırlamayacak olan sevgilim

Soğuk rüzgarlarda tutuşturmaya çalıştığım aşk ateşim

Karanlık gecelerimi, buz gibi yatağımı bizim hayallerimizle;

Yalnızlıktan çürümüş yüreğimi beni sevebilme ihtimalinle

Kim bilir kaç zamandır, nasıl ısıttığımı bilemeyecek olan sevgilim

Seni bir kez olsun görmenin; bir kez olsun tutmamın elini

Bilemeyecek olan beni nasıl yaktığını, sevgilim..