Merhem

Yaramın sönmeyen cehennem alevisin

Yokmuş imiş gönlüme tabib'lerin çaresi

Merhemim sadece kevserin'miş sevgili

Bir gün gelirsen gurbetten yeminliyim

Sorgusuzca severek öleceğim dizlerinde

Doğar'san güneşinle çığ düşmüş gönlüme

Seni sevdiğim için hükümsüz yüreğim

Zulmüne bedenim dağlanırken çaresizce

Güneş yüzüne hasret yabancı bir kar tanesi

Biterken ömrüm,dermanım kevserin'de gizli

Öyle büyüme'lisin ki ruhumda kıyamet sinmeli

Seninle dolmalı ciğerlerim kevserinin sahilinde

Tufan'larını taşırsan bütün gurbetlere gidilmese

Bir gölge ötemde sürsen merhemini sessizce

Razıyım ben çölleri içip ızdıraplar'da sevişmeye

Vursun kevserin bağrıma sönsün cehennemim