Mırıldanıyorum

kendimle başbaşa kalmanın özlemi var her daim içimde...

yıkamadığım duvarlar var, önümde engeller...

ama yine de biliyorum, bunların ardı da var

kokusu sinmiş üzerime

nefeslendiğim serin, dipsiz kuyular

ve nemli duvarlarında

tarih öncesi ressamlardan emanet,

ipine dizilipte zamanın,

kuruyan çirozlar... mektuplar,

grafikler, çizgiler, şekiller...

dipsiz kuyularda hayat var

dipsiz spiral fırtınalar

ruhumun derinlerinde,

karaları bağlamış bir çocuk

çığlıklar atar!

mil çektiler ya kulağıma... duyamam

yine de biliyorum

duvarlarında acılar hüküm sürer

sanki titrek bir suyun sakin halkaları

ve hiç tükenmeyen yankılar...

21.01.2011