Momçi

demek yıkıldı

dibinde buluştuğumuz saat kulemiz! ..

bitti demek çocuk zamanlar...

yollara mı serildi momçi taşları...

oysa biz

liseli aşklar biriktirmiştik yüreğimizde

ekim sonu, eylül başı...

hasret yaktık soğurken dağ başları

güneşler kadar kocaman...

lakin

sisler bırakmadı...

seni bilmem ama ben isyancısıyım derslerin

yani

sevda sınıfının yalıçapkını...

bandolar çalınıyor, bayram cumhuriyet! ..

gülesim geliyor ya, kendimi tutuyorum

yasaklı hayatlar yürüyor cadde boyu

davul,zurna, trampet...

Nazım gülümsüyor hayalimde

seni özlediğim kadar özlemişti vatanı

bunu düşündükçe silah taşıyorum koynum altı

her yanım ceset! ..

tutup dağı vursam şimdi

senin yerine

başlar mı terörist avı?

ne cesaret!..