Muammaydık

Siz

Güneşle tohumlarken

Nefesinizi

Biz bataklıklara

Kâfir gülleri diktik

Beneklenmeyen kanatlarınız vardı

Yıldızlara uçurduğunuz

Biz pabuçlarımızın ardına basıp seyrettik

Muammaydık

Uçkurumuzda elimiz

Üçgen eşarplarınıza üç düğüm atan siz

Hacer Ül Esved'te ter bıraktı aksakalından babanız

Besmelesiz sevişmelerin çocuğu biz

Ak memesinde yoruldu dudaklarınız annenizin

O'ndan peydahlandık yetimhane eşiğinde sessiz

Pehh...

Aşka bağdaş kurduk bre

Dudaklarınızdan süzülsün bir gıdım tat diye

Ciğerimize tükürdünüz nefreti

Sizi kustuk kan renginde

Kızılcık şerbeti demledik dedik

Yüreğimizde

Bilene bilmeyene...