Müjde-i İstanbul

Sislerin ardındaki nefret dolu bir şehir

Yağmış sanki üstüne karabuluttan zehir

Sarılmış boğazına çıngıraklı bir yılan

İblisler çalar çanları korkuyla akar nehir

Haçlılar tutunmuşlar ufacık bir karaya

Gelmiyor iki yaka Ya Rabb'im bir araya

İstanbul diyor Fatih İstanbul'dur payitaht

Hiç kuşkum yok biz hakim olacağız oraya

Güneşler sönük kalır varken sende bu iman

Engel olamaz sana birleşse iki cihan

O erler ki ne güzel er buyurdu Peygamber

O Fatih kumandan ki o ne güzel kumandan

O kahraman askerler bir çağa son verdiler

Verdi emri kumandan kanatlandı gemiler

Yağdırıldı gülleler o yıkılmaz surlara

Dalgalan ey bayrağım şanlı ordu muzaffer

Bu şehre bahar geldi gökten yağdı merhamet

Sustu şimdi çan sesleri ezanla geldi rahmet

İstanbul artık Türk'ün ebediyete kadar

Yüce müjdene erdik ey Hazreti Muhammed