Murabba Sesli

Bir nefes mesafede mi boyanıyor zifiri karanlık

İkimizin yüzünde kabul olunmaz edepsiz yaratık

Soluk alışlarımız'da buhar olmuş sebebimiz yazık

Doğuyor uzaklardan murabba sesli yalnızlığımız

Sarılıyoruz bilerek sakalların kör düğüm bağına

Ruhlarımız sıkılmış yırtınarak umudun kıyısında

Geçiyordu içimizden soğuk demirler yabancı

Ayak uçlarımızda oluk oluk kanayan kaçıncı ayrılık

Yükselirdi bedenin zamansız duruşlarıma

Sarardı etlerin sahipsiz kuytularımı burada

Kalmadı sanki ömür denen adam bataklıkta

Yarıldı günahlarımız her gecemiz ablukada