Nankör

Adını söylüyemem kelamımda

Bir nankör eteğine düşmüşüm

Kalemde kahrından kırlır elimde

Bir nankör eteğine düşmüşüm

Öğüt versem öğüdümü almıyor

Halımı söylesem halden bilmiyor

Kendi bam teliyle çalıp söylüyor

Bir nankör eteğine düşmüşüm

Diken battı gül darbe vurdu bana

Ezil bağrım ağla gözlerim ağla

Can ister al giy ister kara bağla

Bir nankör eteğine düşmüşüm

Ne sohbeti var nede yüzü gülür

Sözleri töhneti adam öldürür

Güme gün eritip yüzüm soldurur

Bir nankör eteğine düşmüşüm

Gündüz geze geze papuç deliyor

Akşamdan akşama başı ağrıyor

Ne yemek yapar nede ev süprüyor

Bir nankör eteğine düşmüşüm

Ben ne kusur ettim sana yaradan

Bu kaderi verdin bana sonradan

Al canımı kurtar beni yaradan

Bir nankör eteğine düşmüşüm