Nar-ı Beyza Yüreğim Üşüyecek

yarayı deşen dildir,hali bir garip saz'a benzer

benim külüm ateş doğar,lakin güneşe benzer

kır putlarını

sevdama bulaşma

yüreğimle uğraşma

bin köle azat ettim ben

hürriyetime fecr gibi doğanlara

ne yama tutar teyelli dikişten

ne maya çalınır,o bulanık gölden

aslında yaprak gibi dökülürüz

yas dolu düşlerimizden

kadının küflü geçmişini

deşelerken toynakların

kanadı kırılır soylu ankanın

suni derisinden riya düşüren kadın

senden önceki kuşakta

kaybolmuştu ana adın

yine eksildim kendimden

hak savaşçısı yitirilirken hayatın yekpareliğinden

ürperiyorum dua çıkınıyla dolu kalbimle

bir hayatın perdesi daha kapanırken son replikleriyle

yitik bir vicdanı cennete taşıyorum

teyyemmüm et toprağı

benim günahlarımı çıkar

kendi günahlarını giyin üstüne

senin payına pişmanlık

benim payıma erdemlik düşer

yoksunluk abidesi kaça sattın ruhunu söyle

sağında melek

solunda şeytan

uysam bir an

nar-ı beyza yüreğim üşüyecek

şimdi başımı koyduğum taş

düşmüş cesedin üzerinden iki dalım

yazarak yürekleşir insan

bunu kendime amaçladım

taçlı hecelerim düşmez artık

manasız dehlizlerinden

mevlananın hatırı için

ya göründüğün gibi ol

ya olduğun gibi görün

ömrünü boşu boşuna

yetmez mi çürüttüğün...