Ne Desem

Daha düşmeden ana rahmine

Destanlar yazdıran kötü kadere

Başımda üşüşen zebanilere

Yerden yere çalan ellere ne desem...

Bülbülü kul eden güle,

Ömrünü heba eden bülbüle

Hakir görüp, yüz çeviren suretlere

Kınayıp burun bükenlere ne desem...

Sevgiyi yüreğe gömen bilir

Gönül girdabında dönen bilir

Sevda ateşiyle kavrulan bilir

Bunu görmeyen kula ne desem...

Dilimde sözlerim asılı durdu

Gözümde yaşlar selle buluştu

Geceler uykuma haram oldu

Bunu yaşatan güne ne desem...

Yâr yüzünü sîneme sürmeden

Ela gözleri gözlerime değmeden

Sevdâ ocağını tüttürmeden

Ayazda üşüyen yüreğime ne desem...

Gönlüm düşmüş bir zalime

Sızım sızım sızlar habire

Yârin hayaliyle birben avare

Suretini yitirdiğim sevdama ne desem...

06/02/2010

İZMİR