Ne Toy Zamanlarımda Sevmiştim Oysa

Ne toy zamanlarımda sevmişim oysa

Adına dökülmüş satırlarımı

Yastığımın altında gizlemişim

Renkler vermişim ona

Tüm çocuklar yatmamak için bin yalana dönerken

Senin varlığına baş koymak hatrına

Oyunlarımı öldürmüşüm

Düşlerimde yaşatmışım varlığını

Anam derdi

Uyurken bir tebessüm var yüzünde

Hayırdır oğul

Şimdi anlıyorum

Bir tek sende gülmüşüm

Sen düştükçe aklıma

Atmışım tüm kahırları

Yüksek bir yerde,bulutlara yakın

Seni anlatmışım kendime

Figanımı sana değil dostlara haykırmışım

Tozlu yollarına kan dökmüşüm

Üstüne kırmızı goncalar

Tek sen ol diye

Yaşattığım sevgileri öldürmüşüm

Seni ben en olgun çağlarımda da sevmişim

Soğuk gecelerimde

Yokluğunla sarmaş dolaş sevişmişim

Hasretini kabullenip

Hiç sitem etmemişim

Kıyamet sokaklarda

Seni takmışım koluma

Oturduğum her yerde

Gözlerini oturtmuşum karşıma

Ayın şavkında senle sabah etmişim

Ben seni ölüm saatlerinde beklemişim

Zamana aldırmadan

Yokluğunun yangınlarında dağlanmışım

Vazgeçer miyim senden

Sende ölmeye and içmişim