Nebahat Abla

falım sakız ağzında,

sokağın en başından

bir şak gıdı, en sonuna.

elinde süpürge,

yine kapısının önünde

birtanesin sen

nebahat abla.

pencere pervazı menekşeler,

günün ilk ışığında

suya doyar.

nebahat abla,

ibibik sanki

en erken o kalkar.

pek bir cazgır,

çok efendi,

lafını hiç esirgemezdi.

dilinden balı,

elinden işi eksik etmezdi.

ah nebahat abla

nerede kaldı senin gibisi.

Osmanlı, cumhuriyet,

İstanbul, mahrumiyet,

boşuna uğraşma,

arama, doğu-batı tek paket.

bul sen nebahatı

denk gelirsen, bir ara ziyaret et

geleni gideni eksik olmazdı.

çekemezdi çok lakırdı.

misafiri ayakta ağırlar,

tek dakika oturmazdı.

makine olsa dayanmaz,

bu izzet ikram neden...

nebahatı kimse anlamaz.

üç erkek anası!

pek erken gitmiş kocası.

bir derdi evlatlarını,

gözünün nuru, nakış nakış evini,

Allah, nazarlardan saklasın.

zerre dert bulmasın,

nebahat ablayı.

büyüğün getirdiğini eve sokmadı.

iki kat lüks eve kattı.

çok sever, pek sayılırdı.

yine de çok titiz az çatlaktı,

kırk mektep bitirse gelini

tövbe!

ona ayak uyduramazdı

üzmezdi kimseyi,

pek sağlam şerbetçiydi.

bir yolunu bulur,

her işi bir şekle uydurur,

vekil olsa kasıp kavururdu.

ah nebahat abla

hayrandı herkes ona...

anlat anlat bitmez ki

yir-mi-dört cilt ansiklopedi.

kadın, hatun, ana, kız, bacı, sevgili.

çok eskide kaldı,

şimdiler de numunelik onun gibileri.

arasan ayarında entarinin, işli tülbentin

oyadan masa örtüsünün altını

ancak bulursun

nebahat ablaları

ah be nebahat abla!

sen doğurmadınmı

nebahatciği...

nereden kaptı bu sefaleti.

üç-beş takla, bir-iki taktik,

yediğimiz gol frikik.

var bu işte koca bir gedik,

yardım et Nebahat!

biz bu hale nasıl geldik.