Nefes Mavisi

Anılara giden bir yolcusun bu gece.

Durağan düşlerin

Afrodizyak kışkırtmasında

Kuşatma altında esir düşen

Asaletinle

Gemilere sarılıyorsun.

Pas kokulu rıhtımlarda

Nefes mavisi

Bir ıslaklık dudaklarında

Şehir yanıyor

Sen uzaklaşıyorsun.

Tiyatro oyunlarının

Vazgeçilmez kadını

Hayata,

Sahnede tutunuyorsun.

Ben alkadras kuşçusu

Hayallerim ile yakınım dudaklarına

Kanıyorum

Üşüyorum

İlmik hasreti yutkunmalarımda

Seni bekliyorum

Aşk gibi

ölüm gibi

Gün ışığı uzaklığında

ten ve tını

Sahte özgürlük mavisi

Dudakların

Kalp atışlarımda

Yankılanmalar

Sadece ben duyuyorum.

Sadece ben özlüyorum

Pas kokulu simya

Nefes mavisi

Islaklık dudaklarında

Ne gökyüzü yakınlığı

Ne okyanus çılgınlığı

Ne de

Bir damla yağmur yanmışlığı

Bilmiyorum

Çocuk olmak istiyorum sadece.

Nefes nefese kalana kadar koşmak

Özgürce...