Nergis Kokusu

Leylakları severdin sen

Nergis kokusu gelirdi nefesinden

Belkıs mı yoksa Syriye Melike miydin sen

Beyaz güller açardı yüzünde ve o yüzde bir ben

Bir siyah lâle sanki hediye cennet bahçelerinden

Gözlerin bahsederken hem aşktan hem masumiyetten

Bakmaya çekinirdim sayılır diye kabahatten

Kaldırıp kaşlarını saçılırsa şimşek demetleri dilinden

Hele bahsedersen ayrılıktan, gitmekten

Ağlardım çocuk gibi, nefesim kesilirdi iç çekmekten

Çocuktu benim sevgim, çocuktu yüreğin herkesten

Öyle masumdu işte, öyle derin, öyle içten

Bir gülümsemen kutsaldı aştan ekmekten

Ben bunu anladım seni sevmekten