O Kadar Şiirdi Ki Gece

Sen yoktun

Bense kendimde değildim

Şiir yazmaya hiç gerek yoktu

O kadar şiirdi ki gece

Dolunayın şavkından saklanmıştı karanlık

Yakamozlar dansetmeyi yeniden öğrenmişti sanki

Bir bahar meltemi esiyordu sessizce

Çek diyordu kekik kokusunu içine

Çek hadi

Enfiye niyetine

O kadar şiirdi ki gece

Sen yoktun

Kokun firar etmişti çoktan

Gözlerin bile yoktu üstelik

Dualarım tutsak kalmıştı gittiğim mabetlerde

Kaderle mağlubiyet antlaşmamdı zaten son şiirim

Kalem kağıt çoktan gitmişti çöpe

Yıldızlar mıknatıs gibi çekiyordu beni göğe

Varlık karışmıştı zaten hiçe

O kadar şiirdi ki gece