Odamdaki Yalnızlık

Gözyaslarım karıstı sensiz sabahlara

Kalbime söz geciremedigim bir

aksamda

Kapımı bir kez daha acıp kapatti o acimasiz ruzgar.

Evde yalniz oldugumu anlarmiscasina,

Yagmur suyu sızmaya calısıyordu yıkık dökük odama.

Ya sensizlik kazanacakti o gece

Yada hircin rüzgarın tek hamlesi ile kırılıcaktı odamda ki o zavallı pencere..

Ama hic umulmadık anda yagmur daha seri davranip odamı ele gecirdi sessiz ve sakince,

Ben ise;

Bütün bunlara yenik düşmemek icin odamda kalmayı tercih edip,

hızlı davranan yagmur damlalarına, hırcın rüzgara,sensizlige ve sessizlige

Karsı koyup savaştım mertce,

Bana yakisanda bu olmaz miydi sence?