Oğlun Büyüdü Anne

Koskocaman adam oldum da ANNE

Bana her zaman şefkatle bakan o gözlerinde

Senin için

Hala yeni açan bir tomurcuğum

Hala minik elli, ufacık bir çocuğum

Anlattığın masalları hiç unutmadım ANNE

Yıllar su gibi akıp gitti de avuçlarımdan..

Kavgalarımın her geçen çoğaldığı

Şu güzelim yaşanılası dünyada

Seni aklımdan hiç çıkarmadım

Seni düşünmeden hiç bir gece

Gözlerimi uyutmadım ANNE

Sen yanımda olduğun kadar

Her şey yolunda gitmiyor artık.

İyilikler, yardımlar sözde kaldı.

Yapanlar da

Bağıra çağıra söyler oldu.

Yarınlara

Korkusuz, kuşkusuz bakıyorum derken..

Bulaşıcı hastalıklar gibi

Şimdi hepsi içime doldu ANNE

Duygusallık, hoşgörü, sevgiler azaldı

Çoğu insanın dini imanı para oldu ANNE

Sen demiştin ya,

Tok açın halini bilmez.

Aç kalma-çalış..

Sakın ele güvenme

Elden gelen öğün olmaz.

Gelse de tam zamanını bulmaz /diye...

Sen demiştin ya..

Cezalar çok zaman garibanlara..

Armağanlar çok zaman kodamanlara /diye...

Değişen bir şey yok ANNE

Eski tas eski hamam,

Yukardakilere sorarsan

Her şey tamam.

Sen her zaman

İnsan, insana her zaman muhtaçtır.

Namerde muhtaç olma, derdin.

Namertler çoğalıyor her geçen gün ANNE

Sen yattığın o toprağın altında bilmezsin

Bilemezsin ANNE

Oğlun büyüdü,

Kocaman adam oldu...

Sen görmedin /göremedin.

Öğrettiğin herşey aklımda ANNE.

Değişmedi sana olan hasretim, özlemim

Ve sana olan hislerim..

Ben yine de

Senin o şefkatle bakan gözlerinde

Bir tomurcuk, bir çocuk kalmak isterim.