Ölülerimize/ Size

Sana... Adına aşk dedim diye utandığım adam!

Adam...

Gidiyorum diyorum

Nereye gömebilirsin beni

Bu lanetli coğrafya da

Kaç bin yıllık toprak örter

Yokluğun da büyüdükçe büyüyor

Ruhum!

Bilmiyorsun!

Ben giderken

Yaşlı bir yosmaya dokundurmamak için

Dudaklarının terini

Bedeninden ben çıktıktan sonra

Kalan her bir parçanı

Onlar bilmediler

Toprağa attılar her yoksul bedeni

Çünkü kimsenin gücü yoktu

Kalbinde fazladan bir kalp taşımaya

Ölüler ağırdır sevgili!

Sen ölme diye tüm çırpınışlarım

Geride kalsa da!

Şimdi seni

Dünyanın en derin yerine gömüyorum

Kalbimin kuraklığına...