Öptüm Yanıldım

//Unuturum sandım...//

Öptüm

İlk dudağı öptüm...

Yanıldım

Yandım

Tepeden tırnağasın

Her zerremde

Hep sen...

Deniz kenarındayım

Sahile uzandım

Usulca sordu seni

Yoktun işte

Maviyle ağladık

Hüzün vurdu kıyıya

Yeniden

Yeniden sana bulandım...

Şimdi

Gri bir kadın oturuyor

Yüreğimde

Yavaşça kalktı

Bedeni yürüdü

Ayakları titredi ruhunun

Aynı yerde yığıldı kaldı

Anılar

Pirinç taneleri gibi dağıldı içine...

İnanılmaz bir fırtına

Her değdiği yeri deliyor

Yakıyor

Sarmalıyor

Dayanamıyorum

Ölüm sıcaklığı sardı birden bedenimi...

Yaralandı

Senin için yandı yıkıldı bu şehir

Tamda ortasında ben...

//Kalın uçlu kalemle

Eylüle yazmışlardı kaderimi...//