Ortak

balkonuma güneş dokundu

gülüyor musun yine bana uzak bir geleceğe

ayrılık delisi bir baharda

hiçbir pencereyi gözlemiyor umut

yaza heveslenmeden beklememeyi öğrendim

sıradışı gelişini başkalarına...

noktalar kansız

çizgiler cansız

yorulmamak artık bu sonrasızlıkta

bilmekle eş

bilmek görmekle...

seni görsem

sana sen demem artık

sen ayrılığımdın

biteviye özlemektin kimliksiz sokakları

...

şimdi sensizliğim de yok

sen bir tek kendine sensin

ben sen hariç herkese senim

sen en tekil

ben en çoğul yalnız...

bitmeyecek tek ortaklığımız...