Oyun

Nasıl da aşıverirdik çocukluğumuzda duvarları.

Bir yıldız kaysa gökyüzünden,

uzanırdık,

sanki tutuverecekmişiz gibi ellerimizle.

Zaman zaman,

gözlerimizi sımsıkı yumar,

öldüğümüzü düşünürdük.

Her şey bir oyundu o zamanlar.

Bilemezdik;

Duvarların böyle yüksek,

yıldızların umutlar kadar uzak,

yaşamın acımasız,

ölümün böylesine zor olduğunu...