Oyuncaklarımdan Sıkıldım Anne!

Ders yapmaktan, sıkıldı çocuk

Okuduklarını anlayamıyordu

Zihni bulanıklaşınca,

Attı kendini odadan...

Anne! dedi birden

Anne, niye konuşmuyorsun benle!

Neden bana eskileri anlatmıyorsun...

Kadın baktı çocuksu gülümsemeyle

Ne anlatayım bebeğim, dedi.

Kendi küçüklüğümü mü?

Evet, anne anlat nasıl benim gibi güldüğünü..

Nelerle oynadığını..

Anlattı anne, gözleri büyüyerek

Hava kararana kadar oynadığı o günleri

Toprakla buluştuğu ellerini

Bakkaldan aldığı şekerleri..

Evcilik oyunlarını anlattı..

Dönünce o güzelim günlerine

Tazelendi anıları...

Çocuk annesine hayran bakarak

Bir iç çekti

İçi gitti oyunlara..

Yüreklere nifak girmiş

Eskilerin masalları bitmiş

Birdirbir, ayak ipleri, yakar toplar tarih olmuş

Oyun çocukların en doğal hakkıyken

Zihin yorgunlukları, şimdi oyun olmuş

Sanal vizyon müptelası yapışmışmış, körpe yüreklere

Pahalı oyuncaklar, alınca hayallerini

Aşkları da pahalı olmuş

Sokakları özledim,

Derslerden bıktım anne,

Her şeyden, bu koşturmadan,

Sınav telaşından...

Oyuncaklarımdan sıkıldım anne!

ÇoCuKsU DüŞLeR

DeNiZ...2011